Javascript en cookies zijn nodig om deze site te bekijken

Bert Gabriëls over vaderschap

door Sara Van den Broeck

Binnenkort organiseert Superpapa in samenwerking met Bert Gabriëls 2 comedyshows over vaderschap. Wij stelden Bert 10 vragen.
 

  • Wat is voor jou een superpapa?

Een superpapa is voor mij een papa die niet super is. Je hoeft niet meer te zijn dan wie je bent. Super zijn is leuk, maar enkel omdat het fictie is. Al mag of moet je de lat wel hoog leggen. Mijn kinderen zijn nu 7 en 5 jaar oud. Mijn ambitie is om hen te leren dat er voor alles een oplossing is en dat ook te bewijzen. Niet altijd evident.

  • Wat is het mooiste aan vader zijn?

Je doet het niet, je bent het. Dat is er heel speciaal aan. Vanaf de geboorte van je kinderen ben je plots iets anders dan voordien, of meer dan voordien. Dat is heel knap, je kan je dat op voorhand niet voorstellen. Het is het mooiste en tegelijk het raarste aan papa zijn.

  • Welk beeld had je vroeger van het vaderschap?

Ik had een clichébeeld. Ik dacht dat ik een papa zou zijn die veel praat met de kinderen, die hen dingen uitlegt. In de praktijk ben je eigenlijk 80 % van de tijd hun rommel aan het opruimen. Qua werk is het niet wat ik in mijn hoofd had. Ik dacht een onderwijzer te zijn en eigenlijk ben ik de kuisvrouw.

  • Waar haal je het meest voldoening uit?

Het moment dat ze slapen. Dat is een teken dat de dag gelukt is. Bovendien zien slapende kinderen er heel gelukkig uit. Het is altijd mooi om dan naar hen te kijken. Dat in combinatie met ‘we hebben weer een dag overleefd’.

  • Wat heeft het vaderschap je geleerd?

Op het einde van het leven zeggen mensen vaak dat ze spijt hebben niet meer tijd met de kinderen doorgebracht te hebben. Dat is zo’n typische uitspraak. Zelf ben ik vrij laat aan kinderen begonnen, waardoor het een heel bewuste keuze was. Ik heb toen ook beslist om voldoende tijd aan hen te besteden. En ik geloof helemaal niet dat al die papa’s dat echt tof zouden vinden.

Tijdens de paasvakantie heb ik 14 dagen met de kinderen doorgebracht, van ’s ochtends tot ’s avonds. Dat is niet leuk. Ik denk dat veel papa’s die zo’n uitspraak doen zichzelf hebben wijsgemaakt dat ze omwille van hun werk niet bij de kinderen konden zijn. Maar dat is onzin, dat werk is gewoon veel leuker. Dat heb ik geleerd, je wilt papa zijn en achteraf vraag je je af wat daar zo geweldig aan is. En toch geloof ik dat ik op het einde van mijn leven geen spijt zal hebben van die keuze. Kinderen opvoeden, dat is zo groots.

  • Hoe evolueer je als vader?

We hebben lastige babyjaren gehad. 5 jaar lang hebben we amper geslapen. Nu de kinderen ouder worden, merk ik dat ik elke week meer tijd en ruimte voor mezelf krijg. Tijdens de vakantie konden we dingen doen die wij leuk vonden. Het hoeft niet altijd meer de speeltuin te zijn. We kunnen de kinderen bijvoorbeeld meenemen tijdens een wandeling in de bergen. Stilaan nemen we ze meer mee in ons eigen verhaal, in plaats van achter hen aan te hollen. Ik denk dat de leeftijd tussen 5 en 12 jaar de leukste fase is. Bij baby’s en peuters ben je constant aan het zorgen. En je bent ook constant bang. Zo’n klein kind loopt recht de vijver in. Die stressfase is nu voorbij.

  • Is humor belangrijk in jouw gezin?

Het is niet belangrijker dan bij anderen. Ik ben thuis niet zo grappig, omdat ik dat op het werk al moet zijn. Thuis wil ik saai zijn. Eigenlijk zet ik humor te weinig in tijdens de opvoeding. Vaak helpt het nochtans om van lastige zaken een spelletje te maken. Bijvoorbeeld bij het opruimen. Je kan erover zagen, maar het is veel efficiënter om er samen een spel van te maken.

  • Heb je altijd een goede balans gevonden tussen werk en privé?

Dat blijft moeilijk. Elke week doe ik maar de helft van wat ik wil doen. Dat geldt zowel voor het werk als voor het ouderschap. Er zijn te weinig uren in een dag om alles te kunnen doen. Alleen al de schoolvakanties. Dat zijn 3 maanden per jaar dat ik niet kan werken. Als zelfstandige is dat niet evident. Maar het is wel een bewuste keuze. Tijdens de vakanties compenseer ik de avonden dat ik niet thuis ben.

  • Wat wil je je kinderen meegeven?

Ik wil mijn kinderen een wereld geven die hopelijk nog net bewoonbaar is. Het gaat de foute richting uit en dit is niet wat ik hen wil nalaten. Ik ben er vrij zeker van dat als we het niet juist aanpakken, de volgende generatie ons de schuld zal geven. Niet gewoon door te zeggen dat we het niet goed gedaan hebben, maar door in te grijpen. Ik denk dat dat generatieconflict momenteel onderschat wordt door mijn leeftijdsgenoten.

  • Waar wil je het gesprek mee afsluiten?

Aan de single papa’s en mama’s: chapeau! Sinds ik zelf vader ben, heb ik daar enorm veel respect voor. Dat die mensen dat alleen kunnen, dat is pas super. Ze werken constant boven hun grenzen en dat vind ik straf. Alle alleenstaande ouders krijgen van mij een lintje.

logo viva-svv

De inhoud van de site kan veranderen naargelang je een andere regio kiest.