Vrijwilligers maken écht het verschil

door VIVA-SVV

Aangename kennismaking met Annie
Het consultatiebureau, dé plek waar je als jonge ouder naartoe kan om je kindje gratis te laten opvolgen. Een arts en een verpleegkundige controleren de gezondheid, groei en ontwikkeling van je kindje en het krijgt er de nodige spuitjes. Bovendien is er ook altijd een lieve vrijwilliger die je welkom heet. Een van die vrijwilligers is Annie. Lees haar verhaal.

Annie De Maesschalck
71 jaar en al 30 jaar vrijwilliger


Ik ben al 30 jaar vrijwilliger in het consultatiebureau in Hoboken. Ik doe dat heel graag. Enkele jaren geleden nam ik de rol van de vorige voorzitster over. Naast het werk in het consultatiebureau stel ik ook om de 3 maanden een beurtrol op. Alles gebeurt democratisch, we werken tenslotte allemaal vrijwillig. Ik vraag wanneer iedereen kan en wil werken en leg dan de puzzel. Ondertussen ken ik wel de voorkeuren van mijn collega’s.

Zo is er een vast team dat altijd op donderdagavond werkt. Dat is zo een beetje gegroeid. Vroeger werkten die 2 mensen nog en konden ze enkel op donderdagavond. Ondertussen zijn ze op pensioen maar ze waren het zo gewoon dat ze het liefst die avond blijven komen. De anderen doen liever de dagshifts. Ons team bestaat uit 14 mensen. Elke shift staan we normaal per twee. Elke vrijwilliger doet zo’n 2 à 3 zittingen per maand. We wisselen zoveel mogelijk met wie we samenwerken. Zo raak je niet uitgekeken op elkaar en heb je altijd een andere babbel. Je leert ook iedereen kennen. Iedereen kent na een tijdje iedereen. Op de achterkant van de beurtrol staan de telefoonnummers van onze teamleden vermeld. Als er iemand onverwacht verhinderd is voor een bepaalde zitting, kan zij dus één van de collega’s opbellen met de vraag om te wisselen."

Annie, vrijwilliger in het consultatiebureauVoorzitten en teambuilden
"Naast de planning en het maken van afspraken vind ik teambuilding erg belangrijk. Ik wil de groep zo goed mogelijk samenhouden. Elke maand houden we een comitévergadering. Dat wil niemand missen. Die begint altijd met het overlopen van de praktische zaken, dingen die gebeurd zijn en hoe we die op gaan lossen, maar eindigt altijd in een koffieklets. Traditie is dat de jarige van die maand trakteert met iets lekkers. Dat is altijd supergezellig. Af en toe organiseren we een activiteit buiten het consultatiebureau: een wandelzoektocht, een avondje kegelen, een museumbezoek … Ideeën hiervoor zijn altijd welkom. We hangen echt goed aan elkaar. Veel van onze vrijwilligers doen dit werk al meer dan 20 jaar. Dat betekent toch wel iets. We zijn een vriendengroep geworden."

Moeilijke coronatijden en respect
De meesten van ons team zijn 65+’ers. Met de corona zat de schrik er toch wel in. Sommigen haakten tijdelijk af. We konden dan wel in veilige omstandigheden werken en extra veel ontsmetten, maar als je partner risicopatiënt is of je moet op een overvolle tram, is dat toch een goeie reden om even niet te komen. Maar ondertussen zijn we allemaal ingeënt en terug aan de slag.

Omdat we als vrijwilliger in het consultatiebureau bij het zorgpersoneel horen, werden we sneller gevaccineerd. Toen de inentingen begonnen, kreeg ik de ene mail na de andere met de boodschap "ik heb mijn prik gehad, zet mij er maar terug op". Iedereen stond te popelen om terug te beginnen. De meesten van ons zijn al iets ouder en door de corona hadden we toch minder sociaal contact.

We krijgen ook veel respect van de artsen en verpleegkundigen waarmee we samenwerken. Tijdens de eerste golf mochten we enkele maanden niet werken en moesten de professionals het alleen beredderen. Plotsklaps vielen er per consultatie 2 paar helpende handen weg. Toen merkten ze een groot verschil. Ook zij waren blij dat we terug aan het werk mochten", lacht Annie.

Warm contact met mensen
"Het leukste aan het werk in het consultatiebureau is het warme contact met de mensen. Voor veel ouders met een 1ste kindje is het wel wat onwennig. Dan is het onze taak om hen gerust te stellen, de weg te wijzen, een babbeltje te doen. Soms kom ik al eens mensen tegen in de supermarkt of op straat en dan herkennen ze mij of spreken ze me aan. Dat is wel tof."

Ik heb nooit een cent verdiend met mijn vrijwilligerswerk, maar ben er zoveel rijker mee geworden.

Alleen meten en wegen
"Maar het blijft wel bij algemene babbels. Ouders vragen na het wegen of meten wel eens of het goed is. Dan moet ik hen altijd doorverwijzen naar een arts of een verpleegkundige. Als vrijwilliger zijn we niet geschoold om mensen advies te geven. Ook al zijn we allemaal moeder en oma (en dus ervaringsdeskundigen), we mogen geen goedbedoelde raad geven of antwoorden op de vragen van jonge ouders. Dat is voorbehouden aan de artsen en de verpleegkundigen. We moeten ook altijd discreet zijn. Op de achtergrond alles in goede banen leiden."

Soms streng zijn
"De consultaties verlopen op afspraak, dus moeten we ook de klok in het oog houden. Soms moeten we streng zijn en laatkomers erop wijzen dat ze de hele planning in de war sturen. Mensen die echt veel te laat zijn, moeten dan opnieuw een afspraak maken. Ook in coronatijden zijn er strenge maatregelen, belangrijk voor onze gezondheid én die van de bezoekers. Een mondmasker is verplicht, ze moeten hun handen ontsmetten, er mag maar 1 ouder mee met het kindje, er mogen geen andere kinderen mee … Ook daarin moeten we zeer consequent zijn. We begrijpen dat beide ouders er graag bij zijn, of dat een oppas vinden voor de andere kinderen niet altijd evident is, maar we moeten ons allemaal aan de regels houden.

In het consultatiebureau is het doorgaans gezellig. Er hangt een goeie sfeer, er staan gezellige zetels, er is speelgoed en leesboekjes. Nu is het een beetje eenzaam en kaal met maar 4 stoelen in de wachtzaal en geen speelgoed. Hopelijk wordt het snel weer zoals voor de coronapandemie."

Succesformule om te wegen
"Meten vinden de meeste kindjes niet zo erg, maar wegen is soms moeilijker. Als een kindje echt hysterisch huilt en zich niet laat wegen, dan zetten we het kind samen met de ouder op de weegschaal, nadien wegen we de ouder en noteren we het verschil ertussen. Voor de spuitjes hebben we helaas geen trucje. Vroeger kregen de grotere kinderen na een spuitje een koekje om hen te kalmeren, maar dat mag niet meer. Nu raden we mama’s meestal aan om in een apart hoekje borstvoeding of een flesje te geven als ze dat bijhebben. Na het eten vallen de meeste baby’s dan toch in slaap en is dat prikje snel vergeten."

Lief en leed
"Sommige dingen blijven je bij. Zo was er enkele jaren geleden eens een kindje dat uit een oorlogsgebied kwam waar zijn huis was gebombardeerd. De baby was zwaar verbrand, miste een armpje en was erg verminkt in het gezichtje. Het kindje kwam vaker op consultatie zodat het goed opgevolgd werd. Zoiets grijpt je aan, en geregeld informeerden we bij elkaar naar nieuws over de baby. Anderzijds zie je vooral veel blije gezichten, zie je kindjes groeien. Ik doe het na al die jaren nog heel graag. Zolang mijn gezondheid het toelaat blijf ik aan het werk in het consultatiebureau. Ik heb nooit een cent verdiend met mijn vrijwilligerswerk, maar ben er zoveel rijker mee geworden …"

Wil jij kindjes helpen groeien en heb je af en toe een paar uurtjes vrij?
Word dan vrijwilliger bij het consultatiebureau bij jou in de buurt.

Praktische informatie
Wij zoeken iemand die:
* ouders, baby’s en peuters warm welkom heet
* kindjes meet en weegt
* alle afspraken bij dokter en verpleegkundige.
Info: Céline Heijkants T 03 285 43 30 – E vrijwilligers.304@viva-svv.be

 

logo viva-svv

De inhoud van de site kan veranderen naargelang je een andere regio kiest.