Javascript en cookies zijn nodig om deze site te bekijken

Ik begrijp dat je het niet begrijpt

door Miet

Ik weet het. Je begrijpt het niet. Ik begrijp dat je het niet begrijpt.
Je kijkt me aan met een blik vol ongeloof. Een blik die zegt: “Wat is dat met jouw kind? Zou je die niet eens wat opvoeden?” Hij ging hem te lijf, als een wild beest. Mijn kind deed jouw kind pijn. Zomaar. Zonder reden.
Jouw kind deed niets mis. Niet in zijn ogen, ook niet in de jouwe of de mijne.

Mijn zoon zag het anders. Hij leeft in een andere wereld. In zijn wereld kwam jouw kind te snel na hem door de buis gekropen. Hij raakte hem aan met zijn voetjes. Genoeg reden voor mijn zoon om boos te worden, de controle te verliezen en uit te halen. Voor hem is jouw kind begonnen. Hij deed hem eerst pijn. Een foute aanraking, hem aanspreken als hij dat niet wil of iets te luid praten … Hij kan het niet plaatsen. Het maakt hem kwaad, oncontroleerbaar woest. Ik zit geregeld met de handen in het haar. Ik heb heel vaak geen flauw benul van hoe ik hem moet aanpakken of opvoeden. Maar ik doe mijn best. Écht!

Ik kan niet boos op je zijn omdat je het niet begrijpt. Mijn zoon kleurt niet alleen zijn eigen wereld anders, maar ook die van mij. Ik ken jouw wereld, maar jij kent de mijne niet.

Verschillende werelden

Wanneer jij geniet van een drankje op het terras terwijl je kindjes vrolijk spelen, probeer ik mijn kinderen ook een fijne dag te bezorgen. Net als jij. Tegelijkertijd probeer ik ook een beetje voor jouw kind te zorgen, het te beschermen, door het mijne geen seconde uit het oog te verliezen. Soms is zelfs dat niet genoeg en faal ik. En dan zit mijn zoon dus plots bovenop de jouwe.

Ik snap het. Ik ken jouw wereld. De wereld van de mama die haar kind beschermt. De wereld van de mama die niet aanvaardt dat iemand haar kind pijn doet. De wereld van de mama die onhandelbare ettertjes verafschuwt. De wereld van de mama die het hare denkt over de ouders van dat stoute rotkind. De wereld van de mama van het handelbare kind.

Ik kan niet boos op je zijn omdat je het niet begrijpt. Mijn zoon kleurt niet alleen zijn eigen wereld anders, maar ook die van mij. Ik ken jouw wereld, maar jij kent de mijne niet.

Je ontspant terug. Je bladert in je tijdschrift en nipt aan je drankje. Ik hol verder achter mijn kind aan. En ik wou dat je hem toch heel even kon leren kennen, mijn wereld. Zodat je mij toch een beetje zou kunnen begrijpen. Net zoals ik jou begrijp.

Reageer

Suzanne
Mooi geschreven, Miet!!!
12/09/2018 - 21:27
Nathalie
Zo herkenbaar... Mooi geschreven!!!
18/09/2018 - 20:36
Virginie
Waw Miet... heel mooi geschreven ❤️
21/09/2018 - 17:19

Reactie toevoegen

logo viva-svv

De inhoud van de site kan veranderen naargelang je een andere regio kiest.