Javascript en cookies zijn nodig om deze site te bekijken

#goedgenoegouder

door Mamavankobe

Ik had grootse plannen deze zomer … Ik werd thuisblijfmama voor 2 maanden! Een eitje, toch? Tijd genoeg om mijn Instagram vol te plakken en Facebook te spammen net zoals veel andere mama's.

Foto’s van feestjes, lekker eten, toffe vrienden, een übercoole zoon en man, creatieve hoogtepunten, 5-sterrenvakantieresorts en een Libelle Wonen-waardig huis ... Ik ging daar tijd voor hebben en de likes opstapelen! Maar bovenal zou ik een goede mama zijn.

Ik wil zo graag die creatieve, zichzelf ontplooiende supermama zijn maar ook een coole griet om mee op café te zitten, een zorgzame partner, een volleerde kok, iemand die altijd de juiste combi’s draagt en ‘s morgens energiek uit haar bed springt zonder wallen en andere verzakkingen.

Er moesten lijstjes komen met taakjes, de ‘digitale tijd’ zou beperkt worden en vervangen worden door diepgaande gesprekken. Er zou elke dag een uitgebalanceerd (bio)gerecht op tafel komen en koekendoosjes zouden enkel nog gevuld worden met snoepgroentjes en rozijnen. Uiteraard zou ik af en toe ook een creatief (knutsel)spel bedenken om mijn kleine koter niet constant voor het scherm te dumpen.

Toren van Chupa Chups

Veel plannen. Om mezelf, op dag 3 van de vakantie, 10 minuten voor sluitingstijd compleet gestresseerd aan de kassa van de Carrefour terug te vinden. In mijn kar een zak diepvriespuree en kwaliteitsvolle curryworsten. #biomaaltijdmislukt.

Onderaan mijn kar: een vermoeide zoon. Zijn nieuwe broek kuist een groot deel van het gangpad en zijn poep laat net geen toren van Chupa Chups instorten. Ik met vettig haar, versleten Birkenstocks én ongetwijfeld ook donkere wallen want de dame van middelbare leeftijd voor mij keek me oprecht bezorgd aan: “Zware dag op het werk?” “Niet echt, ik ben 2 maanden thuis”, antwoordde ik stil, terwijl ik mijn mondhoeken omhoog probeerde te persen.

“Oh, hier, deel die stickers maar uit aan je andere kinderen.” Roept mijn kleine koter voor heel het gangpad dat hij geen broers of zussen heeft. Ik kon wel bleiten en werd wellicht zo rood als de kerstomaatjes in de dame haar kar. 

Duimpjes

Waarom lukt het mij niet? Waarom ben ik niet on top of the game. Zelfs nu niet, wanneer ik 2 maanden thuis ben?

Ik wil zo graag die creatieve, zichzelf ontplooiende supermama zijn maar ook een coole griet om mee op café te zitten, een zorgzame partner, een volleerde kok (liefst met biogroenten gekweekt in mijn eigen moestuin). Iemand die altijd de juiste combi’s draagt en ‘s morgens energiek uit haar bed springt zonder wallen en andere verzakkingen. Iemand met een proper huis vol zelfgeschilderde meubels uit de kringloop gecombineerd met unieke Scandinavische designstukken. Ik wil duimpjes!

Thuis leg ik ons avondmaal op het aanrecht. Ik excuseer me al bij mijn 2 mannen voor het ontbreken van enige voedingswaarde en smaak en mompel binnensmonds dat ik een slechte mama ben. Waarop mijn man zegt dat ik geen slechte mama ben, maar gewoon een slechte dag heb.

Inderdaad, ik ben én kan veel dingen niet. Maar ik ben mama én wegkusser van pijntjes, snottebellenvanger, ghostbuster, extern geheugen, tovenaar, opruimcoach … En dat is meer dan goed genoeg besef ik nu.

Die likes zijn me veel dierbaarder dan de duimpjes op het internet.

Reageer

Tamara O.
Leuk geschreven, graag gelezen. X
03/09/2018 - 19:45
Dominique
Veel bewondering voor een mama die nog tijd maakt om haar ervaringen op papier te zetten voor andere ouders. Mooie tekst enne... Zeer realistisch 😉
03/09/2018 - 21:15
Kathleen Leemans
Je bent wie je bent. Je kan moeilijk iemand worden die niet bij je past. Ook niet tijdens de vakantie. Zeker niet tijdens de vakantie ;)
Maar je bent goed zoals je bent! En dat je je gezin op de eerste plaats zet is top, ze kunnen zich geen betere mama wensen dan degene die ze hebben 😍
03/09/2018 - 22:18
Wendy Coene
Vreemd toch, hoe we ons laten leiden door wat anderen mogelijk van ons gaan denken? Mama word je, door de biologische gang van zaken, maar een mama zijn voor je kinderen: dat is iets waar je zelf elke dag voor werkt (en zelfs HARD werkt!). Het is een eretitel die je verdient door 's morgens te zorgen dat er brood (of whatever de naam ontbijt waardig) is, door 's avonds tot vervelens toe te luisteren naar de verhalen over deze of gene youtuber (terwijl het je eigenlijk niet interesseert, maar je luistert want het is wat jouw kind belangrijk vindt), door 's nachts op te staan en dat monster vanonder het bed te jagen (terwijl je eigen warme bedje je naam roept), door te blijven antwoorden op de vragen die beginnen met 'mamaaaaa,...' (terwijl papa naast hen in de zetel zit!), door 1000 kleine dingen die niemand anders ziet...
Ik ben zelf zwaar onderuit gegaan omdat iemand anders me verweet een slechte moeder te zijn in omstandigheden die je niemand toewenst, maar 5 jaar later weet ik dat ik doe wat ik kan op de manier, waarvan ik denk dat het moet. En als ik 's avonds beloond word met een oprechte knuffel van twee of vier mini-armpjes: dan weet ik dat dit de enige bevestiging is die ertoe doet! x
28/09/2018 - 10:01
sandra
zo mooi herkenbaar... woorden van een goede mama, die me nu zelf aan doet herinneren dat we wel allemaal eens ploeteren met het o zo goed willen doen en onszelf dan afvragen waarom het niet altijd goed lukt.
bedankt voor je tekst
30/09/2018 - 22:35

Reactie toevoegen

logo viva-svv

De inhoud van de site kan veranderen naargelang je een andere regio kiest.