Javascript en cookies zijn nodig om deze site te bekijken

Help! Ik heb vaginisme

door Annelies B.

Meepraten over seks is een beetje zoals meepraten over een sterrenrestaurant: je denkt een mening te hebben en weet wel hoe het werkt, maar het blijft een beetje onwennig wanneer je je bevindt tussen mensen met ervaring. Wanneer seksuele ervaring uitblijft wordt het uiteindelijk een beetje gênant om zulke gesprekken te moeten aanhoren. Er zijn waarschijnlijk wel fantastische mensen die er uitstekend in slagen om zich daar niets van aan te trekken, jammer genoeg behoor ik niet tot die groep. ,

Mijn eerste seksuele ervaring

Ik was 25 toen ik aan mijn eerste (en huidige) relatie begon. Naast een dronken tongkus met een vriendin en enkele onhandige momenten van zelfbevrediging had ik geen enkele seksuele ervaring. Wanneer je 25 bent sta je heel ver af van de psychologische experimentele drang van tieners, mijn kans om uitgebreid mijn seksualiteit te testen leek voorbij. In mijn hoofd was ik al goed op weg om een oude vrijster met 50 katten te worden. Een oude vrijster zonder het vrijen dan.

Om eerlijk te zijn was ik niet actief op zoek naar een relatie en de vrije liefde is me niet meteen op het lijf geschreven. Voor mij was het altijd al een beetje alles of niets, een fenomeen dat zich weleens durft door te trekken in de rest van mijn leven. Ik werd zelden ‘echt’ verliefd. Wanneer ik dan toch eens een kriebel voelde, overheerste de rede altijd weer. Onzekerheid speelde ook wel een rol. Uiteindelijk heb ik geen spijt van dat lange wachten. Toen ik dan toch in die bewuste relatie sukkelde vlotte het allemaal als een trein … behalve de seks.

Daar stond ik dan: 25, geen enkele seksuele ervaring op mijn cv en op de koop toe nogal verlegen. Het duurde dus wel even voor ik de moed bij elkaar kon rapen om toch maar eens over te gaan tot de ’echte’ daad. Want, zoals iedereen wel weet, spreken ze in Hollywood pas over echte seks als er penetratie is. Dus, heel wat passioneel gekus en geflikflooi later, waag ik het er dan toch op. Het moment van de waarheid! Bruce duwt mijn benen uit elkaar en maakt zich klaar voor de aanval. We botsen tegen een muur. Het doet zoveel pijn, dat we er beiden niet goed van zijn. Daardoor wordt seks opnieuw op de lange baan geschoven.

Het duurde maanden voor het duidelijk werd waarom het niet lukte: ik heb vaginisme. Mijn vagina heeft geen zin om zich open te stellen. De bekkenbodemspieren trekken abnormaal samen, vernauwen de doorgang en vormen een soort muur. Dat maakt het moeilijk tot bijna onmogelijk om seks met penetratie te hebben. Als je vaginisme hebt, is een tampon inbrengen of een vaginaal onderzoek laten uitvoeren vaak pijnlijk of onmogelijk. Leuk is dit niet, maar als je op de hoogte bent van het probleem kan je er iets aan doen. Oefening en professionele begeleiding door een dokter, een kinesist, een gynaecoloog of een seksuoloog kan dit probleem verhelpen. Soms is het ook nodig om psychologische hulp in te roepen.

Ik kwam pas te weten dat er een probleem was toen ik op het punt stond ontmaagd te worden.

Het is natuurlijk helemaal niet plezierig als je merkt dat seks niet vlot verloopt. Zelf had ik nog geen enkele ervaring met seks en kwam ik pas te weten dat er een probleem was toen ik op het punt stond ontmaagd te worden. Dit heeft bij mij voor erg veel emotionele stress gezorgd. Logisch, als een doodnormale lichaamsfunctie het laat afweten. Je begint je meteen af te vragen waarom het zo verkeerd loopt. Jammer genoeg was het heel moeilijk om duidelijke informatie te vinden over vaginisme, wat de stress nog groter maakte. Ik vermoed dat er bij mij verschillende factoren hebben bijgedragen tot de overdreven spierspanning: als stresskonijn staan mijn spieren heel vaak onder spanning. Ik heb naast abnormale bekkenbodemspierspanning ook chronische nek- en schouderpijn door stress. Verder vermoed ik dat mijn maagdenvlies redelijk taai was. Mijn angst voor pijn hielp waarschijnlijk ook niet erg. Een laatste mogelijke factor is dat ik moeilijker vochtig word om goed te glijden. Natuurlijk zijn er nog een hele reeks andere oorzaken mogelijk zoals wondjes, psychologische problemen, slechte ervaringen … Er is niet één duidelijke oorzaak voor vaginisme, maar eerder een samenloop van problemen.

Er is hoop

In mijn zoektocht naar een oplossing merkte ik dat er redelijk veel vrouwen kampen met vaginisme. Tegelijkertijd wordt er weinig over geschreven en verschaften mijn dokter en gynaecoloog me niet veel informatie. Ik heb dus erg veel zelf moeten ontdekken en moeten doorzetten om tot een oplossing te komen die werkte voor mij.

Het belangrijkste dat ik vanuit eigen ervaring en na veel opzoekingswerk kan zeggen is dat je seks niet erg serieus mag nemen: het is vooral belangrijk dat je plezier hebt in de ontdekkingstocht en dat je kan lachen met rare of onhandige momenten. Daarnaast is het heel belangrijk om door te zetten. Hoe meer je probeert, hoe meer je leert ontspannen.

Omdat ik hoop meer bekendheid te krijgen voor de problematiek van vaginisme zal ik regelmatig mijn eigen ontdekkingstocht neerschrijven, in de hoop mijn nieuwe motto te verspreiden: “Seks is hilarisch. Have fun!”

logo viva-svv

De inhoud van de site kan veranderen naargelang je een andere regio kiest.