Javascript en cookies zijn nodig om deze site te bekijken

De '10 minuten laten wenen'-regel

door Marjan Coddé

Je hoort andere ouders vaak zeggen dat hun kinderen 's nachts vaak wakker worden. De wallen onder de ogen bevestigen vaak hun verhaal. Persoonlijk heb ik daar nooit over mogen klagen. Ik weet het, ik mag van geluk spreken, maar onze kinderen sliepen al snel door. En met doorslapen bedoel ik van 10 uur ’s avonds tot 6 uur ’s morgens, minstens. Al gebeurde dat zelden in complete stilte.

Actieve dromers

We hebben 2 actieve dromers. Ze brabbelen, praten, roepen of wenen soms in hun slaap. Vooral onze oudste van 4.

Als baby weende hij regelmatig in zijn slaap. Ze zeggen dat je na een tijdje leert herkennen waarom je baby weent. En raar genoeg klopt dat. Je weet op den duur wanneer je kind honger heeft, een nachtmerrie heeft of gewoon weent in zijn slaap.

Best wel lastig die eerste keer dat je beseft dat je kind een nachtmerrie heeft. Wie had gedacht dat een ukkie van 7 maanden een nachtmerrie kon hebben?

Met de klok gelijk

Om het ons gemakkelijker te maken, koos onze zoon een vast moment om te wenen in zijn slaap. Tussen 22 en 23 uur weende hij iedere avond een dikke 5 minuten. Om daarna terug vredig in slaap te vallen tot 's morgens vroeg. Hij weende wel, maar was eigenlijk niet wakker. De eerste keren was dat raar.

Heel af en toe gebeurde het wel eens dat er echt iets scheelde en hij effectief wakker werd. Wanneer hij na 10 minuten nog aan het wenen was, gingen we kijken wat er mis was. Dit werd voor ons ‘de “10-minuten’-regel.

Onwennig

Dat deze regel niet voor iedereen geldt, bleek op een avond toen we een bevriend koppel op bezoek hadden. Naar goede gewoonte weende onze zoon eventjes tussen 22  en 23 uur. De vrouw was zichtbaar aangedaan toen ze zag dat we er niet op reageerden. Zelfs wanneer we het haar uitlegden, vond ze het heel moeilijk. Er volgde een onwennige stilte. Haar moedergevoelens hadden er zichtbaar moeite mee.

Maar, we bleven bij onze regel. Ook al was dit voor sommigen misschien raar.

Tijdens volgende bezoekjes zetten we de babyfoon gewoon af. Zijn stembanden waren sterk genoeg om hem, bij problemen, zonder babyfoon te horen. Zo valt het voor bezoek niet zo hard op en zijn er geen onwennige stiltes.

Ondertussen laat de dochter iedere avond rond half 12 van zich horen. Wel maar 1 minuut.

Een familietrekje?

Reactie toevoegen

logo viva-svv

De inhoud van de site kan veranderen naargelang je een andere regio kiest.