Javascript en cookies zijn nodig om deze site te bekijken

Je hoort wat tijdens een zwangerschap (en de maanden erna)

door Katrien Sergeant

Toen Arnoleon – alter ego van Arno Van de Velde – te horen kreeg dat hij papa zou worden, ging hij cartoons tekenen over de zwangerschap van zijn Marianneke. Superpapa sprak met hem.

Van waar het idee om een boek over zwangerschap te maken?

“Ik heb altijd getekend. Toen ik begon met les geven, ben ik daar beginnen over te tekenen. Na een tijdje werd mijn vrouw zwanger en begon ik vanzelf daarover te tekenen. In de eerste plaats was dit een dagboek voor onszelf, maar de uitgeverij van mijn eerste boek (n.v.d.r. “Je hoort wat in een klaslokaal”) heeft me gevraagd om mijn tekeningen te bundelen en door te sturen.”

Wie maakte de selectie van de cartoons, jij of de drukkerij?

 “Eerst stuurde ik massaal prentjes op. Iemand van de uitgeverij heeft deze bekeken en er een selectie van gemaakt."

"Die selectie kon ik dan op mijn beurt herbekijken, zo ging het heen en weer. Een paar tekeningen die zouden geschrapt worden wilde ik er per se in. Het is als (zwangerschaps)leek moeilijk om sommige prentjes te beoordelen op relevantie: een paar specifieke zwangerschapstekeningen zouden geschrapt geweest zijn. Ik vond het dus wel belangrijk dat die erin bleven. Kortom: de selectie gebeurde in nauw overleg en ik heb van de uitgeverij telkens het laatste woord gekregen."

 Kan je een voorbeeld geven van een cartoon die voor jou zeker in het boek moest?

“Er zijn heel veel van die onnozele mopjes die daarom niet per se altijd met Ellis te maken hebben, maar die ons thuis nogal definiëren. Dus dat zijn prentjes die ik er ook wel heb laten tussen steken, ook al hebben die niet echt iets met de zwangerschap te maken. Diegenen waar ik eigenlijk niet moest over nadenken, maar dat er gewoon uitfloepten, dat vind ik eigenlijk de leukste. Of dingen die dubbel geïnterpreteerd kunnen worden. Ik denk bijvoorbeeld aan teruggeven, dat was een woord dat ik nooit zou gebruikt hebben om overgeven te beschrijven. Als er mij nu iemand vraagt of ik kan  teruggeven op 20 euro, dan moet ik meteen denken aan mijn dochter die overgeeft op een briefje van 20 euro."

Er zijn weinig taboes in het boek. Vond je partner dat oké?

“Mensen vroegen me in het begin vaak of ik mijn vrouw echt altijd zo te kakken moest zetten.  Dat was een hele grote verrassing, want in onze ogen waren de cartoons niet grof. Marianne zag, zeker in het begin, elke tekening. Ze heeft er nooit één tegengehouden, omdat we elkaar kennen daarin. Ik zou nooit iets maken waarvan ik weet dat zij dat gênant vindt of niet gepubliceerd wil zien."

"Ik heb regelmatig moeten uitleggen dat een schets van een blote borst niet hetzelfde is dan een foto van diezelfde borst. Soms reageerden mensen toch anders dan ik had gedacht.”

Als man moet je vaak vanop een afstand toekijken tijdens de zwangerschap. Maakte humor het voor jou makkelijker om daarmee om te gaan?

“Ja kan in principe weinig doen, maar je kan wel lief zijn.  Bijvoorbeeld door haar voeten te masseren, dat neemt de ongemakkelijkheden die bij een zwangerschap komen kijken niet weg, maar kan misschien toch een beetje verzachten. Daarvan dan een tekening maken was voor mij ,simplistisch gezegd, een bewijs zwart op wit dat ik toch mijn best heb gedaan om zo goed mogelijk iets bij te dragen. Maar eigenlijk sta je machteloos, inderdaad.”

Welke opmerkingen zal je zelf niet meer maken over zwangerschappen?

“Ik probeer niet meer te vragen aan koppels hoe het zit of ‘wanneer ze eraan gaan beginnen’. Terwijl ik dat vroeger wel al eens durfde te doen. Want dat komt eigenlijk nooit goed binnen. Ofwel zijn ze er nog niet klaar voor, ofwel zijn ze het aan het proberen maar lukt het niet ofwel zijn ze al zwanger, maar weet nog niemand het en willen ze het eigenlijk nog niet zeggen. Die vraag is eigenlijk altijd vervelend." 

Is het vaderschap zoals je verwacht had?

“Op de vermoeidheid kan je je niet voorbereiden. Ik wist dat wel op voorhand, dat dat erbij hoort, maar ik had het me nooit kunnen inbeelden."

“Voor de rest heb ik niet het idee dat ik het onderschat heb. Het wordt alleen maar plezanter.”

Wat is het mooiste aan papa zijn?

“Haar zien groter worden. De lockdown is op heel veel vlakken heel uitdagend geweest, maar we hebben hierdoor wel alles 2-3 maanden van dichtbij gevolgd en haar eerste stapjes kunnen zien. Haar bewust zien worden van de dingen, dat vind ik het plezantste. Van gewoon een baby, die wel reageert op impulsen of reageerde op eten en drinken naar wie ze nu is."

"Je kan daar echt wel mee interageren; het wordt interessanter en interessanter.”

Wat is een superpapa voor jou?

“Ik vind het belangrijk om zo goed mogelijk te communiceren.  Zo leer je elkaar ook ondersteunen en kan je als gezin opvangen wat moeilijk is, in plaats van met twee individuen een kind op te voeden. Als ik zelf moe ben, maar ik hoor dat het voor mijn vrouw echt nog een zwaardere dag is geweest, dan maakt me dat precies toch minder moe en heb ik ineens terug energie om de kleine over te nemen ’s avonds. Zo kan ik mijn vrouw even haar rust gunnen.”

“Het kunnen zeggen als er iets niet lukt is zó belangrijk! Marianne heeft heel lang borstvoeding gegeven. Als Ellis nu ‘s nacht wakker wordt of ‘s avonds niet kan inslapen, dan zijn er twee keuzes: een uur met haar rondlopen ofwel haar heel even aan de borst leggen. Dat werkt ongelooflijk. Maar dan moet ik voor mezelf de klik maken, in het begin is dat een paar keer heel frustrerend geweest. Het gaf met het gevoel van helemaal niets te kunnen doen, niet te kunnen bijdragen.”

 Da’s mooi. Wil je graag nog iets toevoegen?

“Ik denk dat het belangrijk is dat mensen niet te snel in clichévragen vervallen. Veel mensen stellen exact dezelfde vragen aan iemand die zwanger is, op den duur heb je het daarmee wel gehad. Daar zou ik een lijst willen van maken met tien vragen die je beter niet kan stellen.”

Staan er na het klaslokaal en de zwangerschap nog nieuwe thema’s op de planning voor een volgend boek?

“Normaal gingen we tegen de Boekenbeurs nog een 2de boek over het klaslokaal uitbrengen. Gebaseerd op schetsen die ik nog had en nooit uitgegeven zijn. Dat zou nu voor september zijn. En ik vermoed dat er ooit ook nog wel een vervolg op het zwangerschapsboek komt.”

Ideeën genoeg?

“Ik blijf tekeningen bijmaken!”

Reactie toevoegen

logo viva-svv

De inhoud van de site kan veranderen naargelang je een andere regio kiest.