Javascript en cookies zijn nodig om deze site te bekijken

Oma past op - net een beetje anders

door Marjan Coddé

Gisteren gingen we naar een huwelijk van een bevriend koppel. Startuur: 16 uur, einduur: onbekend. Voor we onze aanwezigheid hadden bevestigd, hebben we onze eerste-hulp-bij-opvang gecontacteerd: oma, of te wel mijn schoonmoeder. Ze zag het zitten om op onze 2 actieve kinderen Roos (1,5 jaar) en Bart (bijna 4) te letten en ze in bed te steken. 

Dat klinkt misschien doodnormaal. Voor ons is het dat niet. Dit was de eerste keer dat iemand anders dan wijzelf onze kinderen in bed legde. De weinige keren dat we een afspraak of date hadden, vertrokken we altijd net nadat de kinderen in bed lagen. Zo kwam oma al meerdere keren oppassen zonder dat ze het doorhadden.

Oma is natuurlijk niet van de minste. Ze heeft de opvang gedaan voor Bart zodat we geen crèche hoefden te betalen en ze heeft natuurlijk mijn man grootgebracht. Zij ziet de kinderen graag en heeft dat typische enthousiasme dat oma's hebben. 

Maar nu dus niet! Resultaat: stress. Ik ben geen overbezorgde moeder, maar ik heb het slapengaan van onze kinderen er zo ingedrild dat ze precies weten wat er gebeurt en al hun trucjes om het wat langer te laten duren niet werken.

100 % oma

Oma is natuurlijk niet van de minste. Ze heeft de opvang gedaan voor Bart zodat we geen crèche hoefden te betalen en ze heeft natuurlijk mijn man grootgebracht. Zij ziet de kinderen graag en heeft dat typische enthousiasme dat oma's hebben over alles wat hun kleinkinderen én (schoon)kinderen doen. De kinderen (en wijzelf) vinden haar dus geweldig.

Oma heeft een aantal typische oma-kenmerken. Lief, geduldig, neemt altijd een cadeautje mee, (over)beschermend en weinig gezag. Die laatste 2 baren ons soms zorgen. Zeker bij mij voor mijn mooi slaapritueel.

Maar, na een kleine uitleg over korsten verplicht opeten, de hoeveelheid poedermelk van Roos, een snelle handleiding van de huishoudapparaten, de zelfstandigheid van Bart en de slaaptenue van de kindjes, namen we afscheid.

Net een beetje anders

Ik moet zeggen dat ik weinig aan het thuisfront heb gedacht. Ik nam aan dat Bart zijn hele trukendoos zou gebruiken om het slapengaan zo lang mogelijk uit te stellen en oma hier redelijk gemakkelijk zou intuimelen.

Toen we rond 12 uur 's nachts aankwamen was het huis niet afgebrand, was oma tv aan het kijken en lagen de kinderen stil te slapen.

Oké, Bart had zijn trukendoos wel degelijk bovengehaald en oma overtuigd om zijn tanden te poetsen. En bij het slapengaan kreeg ze de automatische rolluik van zijn slaapkamer niet naar beneden, hoewel Bart dat iedere dag zelf doet (slim jongen). Waardoor hij half in het licht moest/mocht gaan slapen en oma in zijn kamer 10 minuten is blijven wachten tot hij sliep. Iets wat hij constant vraagt en ik resoluut weiger. Oma had hij zo maar lekker rond zijn schattige kleutervinger gewonden.

Maar goed, los daarvan waren we best onder de indruk. De kinderen lagen dan misschien wat later in bed, maar ons slaapritueel bleef verder onveranderd. 

We moesten denken aan iets wat we in de auto zeiden. Dat het niet erg is als oma het wat anders doet dan wij. Blijkt dat het meer wennen was voor ons dan voor de kinderen.

Reactie toevoegen

logo viva-svv

De inhoud van de site kan veranderen naargelang je een andere regio kiest.