Javascript en cookies zijn nodig om deze site te bekijken

Interview met een onthaalvader

door Sara Van den Broeck

Al 15 jaar runt Geert ‘gezins- en kinderopvang De Prinskes’ in Steenokkerzeel. Voor vele kinderen zal hij altijd Papa Prins blijven. We praten met hem over zijn job als onthaalvader.

Waarom wou je graag onthaalvader worden?

Voordien werkte ik in de autosector. Het contrast kon niet groter zijn. De liters antivries heb ik ingewisseld voor liters papflessen.

“Onze 3 kinderen waren couveusekindjes, er kwam veel zorg bij kijken. Maar ik reed met plezier, zelfs midden in de nacht, naar het ziekenhuis om hen bijvoorbeeld eten te geven. Zo is dat gevoel is steeds meer gegroeid. Voordien werkte ik in de autosector. Het contrast kon niet groter zijn. De liters antivries heb ik ingewisseld voor liters papflessen.”

Reageerde iedereen enthousiast op jouw plannen?

“Bij sommige was er ongeloof. Maar de mensen die me echt goed kenden, waren niet verbaasd. Het was de periode na de affaire Dutroux. Ik heb me wel afgevraagd of het ouders zou afschrikken om hun kind naar een onthaalpapa te sturen. Maar ik heb nooit getwijfeld aan het feit dat ik het graag en goed zou doen. Het was vooral een grote stap om de werkzekerheid van mijn vorige job op te geven. Ook die angst bleek onterecht. De vraag naar onthaalouders was ontzettend groot.”

“Ik heb de job eerst 4 jaar in mijn eentje gedaan. Op het moment dat mijn broer vroeg om zijn kinderen bij te houden en ik moest weigeren omdat er geen plaats meer was, heeft mijn vrouw beslist om mee in te stappen. Op die manier konden we meer kinderen bijhouden. We hebben 20 kindjes, maar die zijn er niet allemaal fulltime. Het maximum is 15 per dag. Met in de zomer soms een uitschieter tot 17. Kinderen die net naar school gaan, kunnen hier in de vakantie nog 2 dagen per week komen spelen. En ook nu moeten we nog vaak ouders weigeren.”

Merk je dat het voor ouders een drempel is om hun kind naar een onthaalvader te sturen?

“Wij werken samen met Landelijke Kinderopvang. Van hen krijgen we heel veel ondersteuning. Zij regelen het papierwerk en aanvragen komen 1st bij hen terecht. Daardoor weten de ouders al voor ze hier de 1ste keer komen dat het een onthaalpapa is. Het 1ste jaar dat ik begon te werken wou een kameraad zijn kinderen naar hier brengen, maar zijn vrouw twijfelde. Ook dat is helemaal goed gekomen. Het is de enige keer dat iemand mij heeft gezegd dat het een issue was. Misschien praten de anderen er thuis wel over, maar ik ervaar in ieder geval geen negatieve reacties.”

Denk je dat je zaken op een andere manier aanpakt dan een onthaalmoeder?

“Mijn vrouw en ik hebben duidelijk gescheiden taken. ’s Morgens kookt zij. Ik ben vooral bezig met de kinderen. Verschonen, in bed leggen, spelen. Ik hoor, en merk ook bij onszelf, dat onthaalmoeders al eens sneller iets in het huishouden doen terwijl de kinderen er zijn. Terwijl mijn focus overdag voor 100 % op de kinderen ligt. Ik speel heel veel met hen. En ik ga ook vaker dingen in elkaar knutselen. Ik heb zelf een speelhuisje voor de kinderen getimmerd.”

Wat vind je het leukst aan je job?

“Het is een cliché, maar de liefde die je terugkrijgt van de kinderen. Ik vind het tof dat ik ze kan zien opgroeien. Wanneer ze hier aankomen kunnen ze amper iets. Tegen de tijd dat ze vertrekken, kunnen ze lopen, praten.”

“Een meisje dat vorig jaar voor het 1st naar school ging, kwam een tijdje geleden nog eens langs. Haar pop moest bij Papa Prins en Mama Ann blijven terwijl zij op school zat. Dan weet je dat het goed moet geweest zijn. Uit het oog is gelukkig niet uit het hart.”

logo viva-svv

De inhoud van de site kan veranderen naargelang je een andere regio kiest.