Javascript en cookies zijn nodig om deze site te bekijken

Weg ermee

door Fien

Je kan tegenwoordig geen tijdschrift meer openslaan of er staat een artikel in over opruimen en ontspullen. Dus nam ik mij voor om bij de jaarlijkse opruimbeurt van mijn kleerkast toch iets strenger te zijn. Daar hingen ze: frivole lingeriesetjes en dat weinig verhullende kanten jurkje. Relikwieën uit een andere relatie.

Het heeft geen zin ze nog langer bij te houden. Mijn man vindt ze maar niks. Waarom je in een kanten niemendalletje wurmen dat 2 seconden later (volgens zijn mening) toch weer uit moet? Hij wordt er warm noch koud van. Bovendien zijn mijn borsten na kind nummer 3 een cupmaat groter (daar wordt hij wel warm van) en is de elasticiteit van mijn onderbuik ook niet meer wat het was. Ik gooi ze op de stapel kledij die weg mag. Marie Kondo, de grote opruimgoeroe, zou trots op me zijn.

Wat moet ik ermee?

Ik overloop in gedachten de mogelijkheden. Er iemand anders blij meemaken ligt delicaat, gezien de activiteiten die je in dergelijke lingerie hebt uitgevoerd. Kringwinkel dan maar? Ik krijg al nachtmerries over openscheurende zakken als ik het daar binnenbreng. Al hebben ze daar vast al vreemdere dingen gezien. Binnenbrengen bij een kledingwinkel, voor een zak oude kledij krijg je een kortingbon op je volgende aankoop. Weer doemt het beeld van de openscheurende zak op. Vuilniszak dan maar? Best wel jammer.

Iemand zei mij ooit: als je niet weet wat te doen, doe dan even niets. Heb ik dus gedaan, ik heb ze even op zolder geparkeerd. Binnenkort schiet mij wel iets te binnen en ondertussen? Is er toch meer plaats in mijn kast.

logo viva-svv

De inhoud van de site kan veranderen naargelang je een andere regio kiest.