Javascript en cookies zijn nodig om deze site te bekijken

Charmaine getuigt over partnergeweld

door VIVA-SVV

Iedereen is weleens bang. Maar als je bang bent waar je veilig zou moeten zijn, zoals thuis, is er iets mis. Partnergeweld kent vele gezichten en komt overal voor. Charmaine uit Zuid-Afrika getuigt. 

Charmaine is 44. Ze groeide op in een arme wijk aan de rand van Kaapstad. Als jonge vrouw volgde ze haar toekomstige echtgenoot en de vader van haar twee kinderen naar het platteland. Toen ze er aankwam was ze werkloos en hoewel ze genoot van de rust in het kleine stadje, was ze vaak alleen.  

Geweld 

"Mijn relatie was gewelddadig, maar ik praatte er met niemand over. Op mijn 21ste verjaardag kwam mijn vriend thuis en sloeg me zo hard dat ik van de trap viel. Het geweld ging de hele nacht door en mijn verjaardag werd nooit gevierd." 

"
Telkens hij me sloeg, bleef ik gebroken achter. Maar na elke gewelddadige uitbarsting nam hij me mee uit of gaf hij me chocolade en voelde het weer goed. Ik geloofde in die tijd zelfs dat zijn meppen en slagen een vorm van liefde waren."  

"Op een dag werd het me te veel. Nadat mijn vriend me voor de zoveelste keer een mep verkocht, nam ik een keukenmes en stak hem tweemaal in de schouder. Een heel bloederig incident dat ons allebei zwaar choqueerde." 

"Een tijdje later wandelde ik langs een parkje. Ik ontmoette er een van de medewerkers van feministische organisatie Women on Farms Project. Ze sprak met mij over vrouwenrechten en had het ook over vrouwen die mishandeld werden. Er ging bij mij een belletje rinkelen. Vanaf dan zocht ik hulp. 

Spreken 

“Ik voelde steeds meer de nood om te spreken. Samenkomen onder gelijken creëert die ruimtes. Tijdens workshops kunnen we samen wenen, lachen en onze gevoelens de vrije loop laten.” 

"In het begin hield ik mijn engagement geheim voor mijn man. Ik liet pamfletten over huiselijk geweld achter op de keukentafel en andere plekken in huis. Als ik thuiskwam, trof ik hem vaak aan terwijl hij de pamfletten aan het lezen was. Toen al merkte ik dat het geweld verminderde." 

"Op een dag begon hij een gesprek over de workshops van Women on Farms. Het was een doorbraak in onze relatie. We konden voor de eerste keer openlijk praten over wat er aan de hand was. Door de workshops voelde ik me gewapend genoeg om hem duidelijk te maken dat ik zijn gedrag niet meer zou aanvaarden. Na het gesprek stopte het fysieke geweld."

Niet alleen 

"Soms blijf je in je schulp zitten. Als je elke week geslagen of uitgescholden wordt, word je bang. Ik weet nu dat ik niet de enige ben met een probleem. Vandaag help ik zelf vrouwen in het opvanglokaal voor slachtoffers op het lokale politiekantoor. Daar sta ik jonge vrouwen en meisjes bij die slachtoffer geworden zijn van verkrachting en misbruik. Intussen is mijn eigen huis een vluchthuis voor vrouwen met gewelddadige partners geworden."  

1 op de 3
Een op de drie vrouwen krijgt
net als
Charmaine ooit te maken met partnergeweld. Daarom werkt solidariteitsorganisatie FOS wereldwijd samen met lokale organisaties om het geweld te doen stoppen. Meer info vind je hier.

logo viva-svv

De inhoud van de site kan veranderen naargelang je een andere regio kiest.