Javascript en cookies zijn nodig om deze site te bekijken

Seks met beperkingen

door Inge

Seks is fijn. Seks is heerlijk. Seks is ontspannend. Alleen is het niet voor iedereen vanzelfsprekend. Ook niet voor mij. 

Ik ben geboren na 30 weken zwangerschap en die vroeggeboorte heeft zijn sporen nagelaten. Ik heb een spastische diplegie van de onderste ledematen. Dat wil zeggen dat mijn benen constant onder spanning zitten en dat someige spiergroepen te actief zijn tegenover andere. Toch is het niet mijn handicap op zich die veel problemen geeft maar vooral de gevolgen ervan. Door een verkeerde houding heb ik de laatste jaren erg veel heup- en rugklachten (hernia’s) ontwikkeld.

Mankepoot

Die klachten komen boven bij alles wat ik doe. Ik neem al jaren geen douche meer omdat het risico dat ik val te groot is (been there, done that). Koken is ook een hele opdracht want een half uur rechtstaan aan een fornuis is vaak te belastend voor mijn rug. 

Maar ook in de slaapkamer heeft mijn handicap al vaker tot de nodige beperkingen, schaamte en onzekerheid geleid. Als tiener vroeg ik me vaak af of ik wel een vriendje zou kunnen krijgen. Op m’n 14de was ik verliefd op iemand op school die een jaar ouder was. Een vriendin ging toen voor mij 'aanvragen' (zo ging dat 20 jaar geleden). Die jongen zei vlakaf dat hij geen mankepoot wilde. Dat heeft me écht veel pijn gedaan en bezorgde me angst voor de toekomst. 

In mijn early twenties keerde het tij. Plots was ik best populair bij het andere geslacht. Dat mijn grote boezem en mijn grote mond daar veel mee te maken hadden, vond ik geen probleem. Liever dat dan alleen te eindigen, dacht ik toen. Ik wou absoluut vermijden dat ik een oude vrijster zou worden.

Geen seksgodin met de perfecte maten

Iemand aan de haak slaan was dan wel geen probleem meer, dat was het soms wel wanneer het verder ging. Ik hield van seks maar was me toen nog heel bewust van mijn beperkingen en dus probeerde ik de aandacht af te leiden van mijn mankementen (lees benen). 

Vaak bleef het dus allemaal eerder oppervlakkig. Echte vriendjes heb ik lange tijd niet gehad. Noem het een soort zelfbescherming, het zou tot te veel pijnlijke taferelen (lees: afwijzingen) hebben geleid. Na een tijdje willen mannen graag wat afwisseling in hun seksleven om het spannend te houden. Ik wist dat ik dat niet kon bieden en dus afgewezen zou worden. 

Een eventuele (seks)partner zou snel doorhebben
dat ik niet alleen geen seksgodin met de perfecte maten ben, maar ook dat ik te beperkt ben om nog maar een fractie van de Kama Sutra te kunnen uitvoeren. De schaamte dat ik geen ‘normaal’ gezond lichaam heb was toen zo groot dat Ik vaak al heel snel zelf de (seks‑)relatie beëindigde.

Maar hoe ouder en volwassener ik werd, hoe minder beschaamd ik werd en hoe meer ik leerde relativeren. Ik ben wie ik ben, met al mijn tekortkomingen én talenten, net zoals iedereen.Hoewel de angst, schaamte en onzekerheid altijd wel een beetje zullen blijven, is het een stuk beter sinds ik mijn man heb leren kennen.

Hij maakt me keer op keer duidelijk dat hij graag seks met mij heeft, op welke manier dan ook. Hij zorgt ervoor dat ik me begeerlijk voel. Dat gevoel wens ik iedere vrouw toe!

logo viva-svv

De inhoud van de site kan veranderen naargelang je een andere regio kiest.