Javascript en cookies zijn nodig om deze site te bekijken

Waarom is je kinderwens zo groot?

door Sofie

"Waarom is je kinderwens zo groot?”, vraagt de controle-arts, terwijl hij me peilend aankijkt vanachter zijn dikke brillenglazen. Ik ben de eerste paar minuten te verbouwereerd en van slag om zijn vraag te beantwoorden. En dit staat waarschijnlijk duidelijk op mijn gezicht te lezen ... Ik sta aan de vooravond van mijn eerste ICSI-terugplaatsing en ben het voorbije half jaar beroofd van mijn kostbare eileiders met kindjes-in-wording door 2 extra-uteriene zwangerschappen en toch wil ik blijven volhouden op weg naar een eigen kindje, koste wat kost ...

Zijn vraag komt hard aan, voelt als een oordeel dat over mij geveld wordt, net zoals wanneer mijn omgeving me vraagt of het niet te veel een obsessie aan het worden is, die drang om een kindje te krijgen, want dat het mijn dagelijks leven toch serieus verstoort. Dat laatste is trouwens volledig waar. Ik heb alles op non-stop gezet en fertiliteit is mijn fulltime job geworden. 
Toch voelt deze vraag alsof ik me moet verantwoorden voor mijn kinderwens.
Maar eigenlijk voelt het als iets heel natuurlijk en existentieel in mij, dat moeilijk uit te drukken valt in woorden. Mijn partner en ik willen gewoon ook graag een kindje, met de nadruk op ‘gewoon’, zoals zoveel koppels.
Ik vind het oneerlijk dat ik deze vraag moet beantwoorden en zij die ‘gewoon’ zwanger worden, niet. 


Uiteraard heb ik er ondertussen over nagedacht, ‘gewoon’ om een antwoord klaar te hebben.
- Ik wil dolgraag een mama worden en mijn 34-jarige moederschoot staat te popelen om een baby te baren en heeft geen zeeën van tijd meer.
- Ik verlang ernaar om te kunnen zien hoe de mix van mijn partner en mij eruit ziet, het ultieme bewijs van onze liefde voor elkaar.
- Ik wil niet langer de toffe tante zijn, maar wil ook ooit aan de mama-zijde staan, voor het serieuze werk.
- Ik wil zorgen voor een wezentje in wording, mijn eigen vlees-en-bloed en het de weg wijzen in dit zotte bestaan.
- Ik ben altijd al het zorgende mamaatje geweest, het willen-zorgen-voor en willen-koesteren stroomt dus letterlijk door mijn aderen.
- Ik wil mijn partner het mooiste cadeau geven dat er op deze wereld bestaat en van hem een echte papa maken, want ik geloof dat hij de meest fantastische vader zal zijn :)
- Ik wil niet op mijn sterfbed moeten zeggen dat ik het moederschap heb moeten missen, wat mij de meest intense ervaring op deze aardbol lijkt.

Samengevat: we zijn dus ‘gewoon’ ook klaar voor het echte werk, de volgende stap, zeg maar ... 
En ja, we hebben er goed over nagedacht, en volgens mij zelfs beter dan koppels die ‘gewoon’ zwanger worden en er soms pas nadien over nadenken ...

 

Reactie toevoegen

logo viva-svv

De inhoud van de site kan veranderen naargelang je een andere regio kiest.