Javascript en cookies zijn nodig om deze site te bekijken

Zondagnamiddag

door Spriem

Het is zondag. Ik ben alleen thuis met mijn dochtertje. Het regent af en toe een beetje. In haar oogjes lees ik (of denk ik dat ik lees): “Mamaaaaa, wat gaan we doen vanmiddag?”. Ja wat gaan we doen, goeie vraag. Een blik in mijn hoofd.

We kunnen gaan zwemmen
Haha, zwemmen. Om de één of andere reden vindt dochterlief zwemmen ongeveer even leuk als spuitjes krijgen bij Kind & Gezin. Pure horror!

Ho, of een speeltuintje in de buurt?
Ja, geen slecht idee. Maar ook hier is ons meisje allesbehalve een held. Glijbaan, schommel, haar hartje gaat er nog niet sneller van slaan. Speeltuintjes vindt ze meestal alleen maar leuk door het zand en laat dat nu net niet zo fijn zijn in de regen ...

Aha, laat ons een cake bakken! 
Ja, ik weet het. Ze is nog geen twee, dus echt samen bakken kan ze nog niet, maar ze kan vast met iets helpen, toch? En nadien een stukje mee smullen? Enige probleem: we hebben geen eitjes in de frigo. Plan afgevoerd ...

Oh nee, moeten we dan echt knutselen?!
Nee hé, knutselen. Ik kan dat niet en ik doe dat niet graag. Nee nee nee.

Ik weiger binnen te blijven en ga uiteindelijk toch naar buiten, tussen twee buien in, zonder buggy. En wat blijkt? Mijn dochtertje vindt het fantastisch. We komen zebrapaden, rioolputten en – deksels tegen en werkelijk alles is voor haar een avontuur. We stoppen aan de zwaantjes en zelfs al begint het daar een beetje te regenen, het deert haar niet.

We zijn buiten, gewoon een toertje gewandeld in de buurt, meer moet dat soms echt niet zijn voor die kleintjes. Alles is nieuw, van elk geluid kijkt ze op, van alles wat ze op straat ziet, wordt ze blij en zie je de verwondering in haar oogjes blinken.

En oh ja: ik kocht onderweg een doosje eitjes, dus die cake kwam er uiteindelijk toch. Topnamiddag.                       

Reactie toevoegen

logo viva-svv

De inhoud van de site kan veranderen naargelang je een andere regio kiest.